The Imitation Game

The Imitation Game. Benedict Cumberbatch. Self-proclaimed film critics rant about the movie being historically incorrect. Alan Turing was a homosexual, yes. The producers used liberty to bend a good amount of details to let the story be more compelling. Now let's not shove that it was based on a true story. Yes, it was based on a true story, but that alone isn't quite the valid reason.

"Based on a true story" is not "A true story." The film's screenplay flashed "Based on a true story" because, funny, it is BASED on a true story. If it flashed "A true story" then you can rant all you want about Alan Turing being a Soviet spy. If that does not make sense to you then watch The Interview instead.

Heck, Legolas and Tauriel aren't even on The Hobbit book and you are so convinced that they are.

Religious extremists, fuck you.

Religious extremists, not just Muslims, can go fuck themselves. Prosecuting innocent people for the sake of a God who does not want bloodshed will never make sense. Allah never said "Kill people who insult Islam and its people." Jesus Christ never said "Judge people of different religions because our religion is the true religion." Buddha never taught that "Speak ill of people with different faith from you." God, with whatever name he carries, will never, ever command you to kill innocent lives for his sake. This isn't holy war. It is far from holy. It is carnage. It is beyond all reason. Fuck you and your holy war. Fuck you and your plastic God. Fuck you and your boxed minds.

Religious fundamentalism/extremism is a dream of a hypocrite who wants to live in a world where his rules are obeyed. I don't believe in any of it. I condemn all actions that cross the line between all religions. Religions provide division in the first place and that isn't an admirable thought. God never wanted a divided people who kill one another in his name. Imagine Jesus Christ in his second coming and he witnesses a bloodbath of races who thought that God said they should defend their faith with their lives at cost. JC will be fucking disappointed.

Flash Fiction | Barbero

"Kahit isang araw lang sa isang taon, Minda! Kahit isang araw lang, manahimik ka!"

Nalagot na. Parang hindi matatapos 'tong buhok ko.

"Ikaw ang manahimik tangina ka! Gago neto."

"Tangina, tangina, tangina."

Diyos ko po. Iba na ang pakiramdam ko rito. Kalahati pa ang nagugupit sa buhok ko.

"Kapal ng mukha mo, James! Umaasta kang parang ikaw lang ang nagtatrabaho para may ipanglamon sa mga anak natin, ah. Gago mo. Kung di ba naman tayo inisyuhan ng warning ni Kap eh baka napatay na kita ngayon hayop ka."

"Baka una kitang mapatay, tangina ka. Isasama ko na rin 'yung gago mong kabit!"

"Punyeta!"

Tumingin si James sa'kin. Ngumiti.

Suki na 'ko rito sa barber shop ni James. Kada buwan ang inspeksyon ng buhok ng mga lalaki sa paaralan kaya kada buwan akong napaparito. Magaling si James dahil hindi ko pa nasasabi ang gusto kong istilo ng buhok eh alam na niya. Meron ngang panahon na mas maganda pa ang istilo ng gupit niya kesa sa sinabi ko. Alam ni James kung ano ang mas bagay sa'kin. Kabisado na niya ang buhok ko.

Sa loob ng kanyang barber shop ay mayroong tindahan na naghahati sa espasyo sa loob. Si Minda ang nagbabantay dito, asawa niya. Tuwing nagpapagupit ako ay laging may hinanakit ang asawa niya na dinadaan sa walang katapusang pagpuputak. Putak dito, putak doon. Tangina rito, tangina roon. Gago ka, James dito, gago ka, James doon. 

"Pasensya na, Carl. Narinig mo pa 'to."

Walang imik na nag-aabang ang iba pang magpapagupit, ngunit alam kong nakikinig din sila sa away ng mag-asawa.

"Sinabi ko na sa'yo na linisin mo 'yung kanal sa 'tin para tuwing umuulan eh hindi umaapaw. Tingnan mo ang nangyari kahapon. Oh diba nakapasok sa loob ng marupok mong bahay ang tubig? Tangina at maruming tubig pa!"

"Carl, ano bang gagawin ko rito sa misis ko?"

Napailing ako.

"Pagod na pagod na kasi ako."

"At bakit maaga kang nagsara nung isang araw? Wala tayong utang, James? Wala tayong gastusin? Ba't parang hindi ka apektado, ha? Anong ginawa mo nung isang araw at maaga kang nagsara?"

Tumigil si James sa pagugupit sa buhok ko.

"Ikaw ang tatanungin ko, Minda. Na'san ka nung isang araw, ha? Wala ka buong araw, di ba? Anong karapatan mong tanungin ako kung bakit maaga akong nagsara na ikaw itong wala buong araw? Ha? Na'san ka? Sa kabit mong kulay uling?"

"Punyeta!"

Hinagis ni Minda ang isang karton ng katol patungo kay James. Natamaan sa ulo ang barbero. Bali-bali na ang mga katol na nasa sahig ngunit kinuha ito paisa-isa ni James.

"Kita mula sa barber shop ang ginamit mong kapital sa tindahan mong 'yan, Minda. Ang kita ko ang pinanggagastos sa mga bata, sa pagkain natin, sa mga damit nila at mga damit mo, sa kuryente, sa tubig, sa mga burloloy mo. Saan napupunta ang kita sa tindahan mo? Ni minsan ba nag-abot ka sa'kin ng pera para pambili man lang ng pagkain ng mga anak mo? Ni minsan ba humingi ako sa'yo? Ano?"

Pumasok si James sa tindahan dala-dala ang karton ng katol.

"Ano ba ang gagawin ko para manahimik ka, ha?"

"Hangga't nabubuhay kang gago ka hindi talaga ako matatahimik! Punyeta 'tong buhay na 'to!"

Lumabas si James sa tindahan at nagpatuloy sa pagupit sa buhok ko.

"Carl," napatawa si James. "Tanginang buhay talaga. Lord, kahit kalahati sa isang araw lang ho, sana manahimik ang asawa ko."

"Manalangin ka ng mas specific, kuya James," sabwat ko.

"Tama, tama. Lord, hindi ko po pinapanalangin na sana mamatay na ang asawa ko. Gusto ko lang na sana maputulan ng dila ang punyetang 'to."

"Tumahimik kang tangina ka!" bulyaw ni Minda.

"Kahit isang araw lang ho, maputulan ng dila 'to, okay na sa'kin 'yun. Kahit isang araw lang na tahimik at walang gulo. Walang asawang putak nang putak."

Hinagis ni Minda ang isang bote ng Tanduay na muntikan nang matama sa ulo ulit ni James ngunit nakailag ito. Natapon ang bote sa kalye at narinig ang banal na KRAAKSSH.

"Tangina ka! Gago ka! Gago ka!"

"Carl, ayoko na."

"Ano na gagawin mo, kuya James?"

"Gago ka! Gago! Gago!"

"Suko na 'ko."

"Paputol po banda rito, ito po. 'Yan. Tapos po, kuya, ano na po?"

"Gago ka! Tangina! Pisti!"

"Bahala na."

Tumigil si James, inilagay ang panggupit sa mesa malapit sa 'kin. Napabuntong-hininga ito. Kinuha niya ang gunting at ang pulbo.

Anong gagawin niya? Di pa tapos ang gupit ko.

Lumakad siya papasok ng tindahan. Nakatingin lahat sa kanya.

Nakatayo siya sa harapan ni Minda, na nakaupo at nagte-text.

"Minda."

"Gago, ano?!" Tumingin si Minda sa kanya.

Winisik ni James ang pulbo sa mukha ng asawa.

Dalawang beses.

Tatlo.

Apat.

"Puta! Puta!" sigaw ni Minda.

Sinaksak niya ang asawa sa leeg.

Dalawang beses.

Tatlo.

Apat.

"Puta!" Sigaw ng lalaki sa likod ko. Tumingin ako sa labas at nakitang nagsitakbuhan na silang lahat.

Tangina, James. Ang buhok ko, hindi pa tapos.

Para sa mga in-charge sa pag-ari ni Pope Francis

Kung mohangyo si Pope Francis nga tangtangon ang mga posters nga naa iyang face, tangtanga. Kung mohangyo si Pope Francis nga simple lang ang decoration ug tanang preparations, ipa-simple. Kung ganahan si Pope Francis nga mogahin ug oras sa mga taw, pasagdi, bahala'g mausab ang schedule. Kung ganahan siya'g wala'y mga arte-arte pa, wala'y arte-arte.

Simple ning tawhana. Di na ni siya kailangan ma-impress sa kanindot sa ato. Wala siya niari para ma-amaze sa scenery sa Pilipinas. Niari siya para kamustahon ang kahimtang sa mga nag-antos, nagsakit, og naa'y mga problema. Niari siya para ipakita sa mga tawo nga naa'y pag-asa, bai. Nag-inspect ni siya unya kung unsa iyang makit-an iyang i-report ni Lord Jesus. Kung ang iyang makita kay mga rainbow decorations ug mga bata nga nag-fake smile bisag gigutom kay gisugo ni mayor, iyang i-report nga "Lord, okay ra man sila nganhi."

Di 'ta okay nganhi. Daghan ta'g problema. Daghan ang nagsakit. Daghan ang nag-antos.

Panagsa ra ni mobisita ang Santo Papa. We have this one shot to voice out the truth.

Let me tell you why I don't want to hang out with people

Let me tell you why I don't want to hang out with people.

Nothing sucks more than watching every word that comes out of your mouth so your precious friend will not get offended. Let's be real, humans are oversensitive motherfucking bastards. One glitch of what you say will affect how they treat you afterwards. Now don't tell me friends won't mind. Friends mind the most. That's the cause of friendship wars in the first place. If John says, in a spontaneous flow of a conversation with Dick, says how a dick his boss is, and Dick gets offended on the fact that his name is being used as a reference to a batshit boss, then John is fucking screwed.

"Hey, John. What did you just say?"
"Huh? Ah--nevermind."
"No, you said something that involves my name."
"Of course everything we talk about involves your name."
"Oh now we're talking. So you're saying I'm a dick?"
"No I'm saying we're boys and we're always talking about dicks and stuff."
"No we're not."
"Yes we are. Remember, five minutes ago, you talked about how little Johnson at the office had a boner in front of you and you said, and I quote 'What a little cutesy dick he has'? Right? Even with a boner? That it's cute? And why the hell would Johnson do a boner in front of you? What are you? A stripper or something?"
"Take that back you bitch."

Then they fight. Not with their dicks, of course.

And I don't really want to listen to dramas. People are being full of themselves that they still believe that the world revolves around them and every little detail of their lives should be told to the next person that coincidentally has ears.

"Oh man my nostrils just got stressed yesterday because of sneezing. Have you ever had colds?"

But they will not wait for you to reply to that question.

"I had colds, man, and it's the shittiest feeling ever. Ever. You know when you sneeze every five goddamned seconds and it's fucking stressing you out? You experienced that shit?"

Still they will not wait for you to speak up.

"Yeah, it sucks, man. Really, really."

Like, fuck your colds, dude. Shut the fuck up.